กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ใบหน้าของหลี่เผิงซีดเผือด ร่างกายสั่นเทาไปทั้งตัว
เขาไม่กล้าขยับ หัวหน้าฝ่ายวิชาการเรียกอยู่หลายครั้ง เขาก็ยังไม่ขยับ
สุดท้ายครูประจำชั้นจึงดึงเขาขึ้นมาโดยตรง
สายตาของทุกคนจับจ้องมาที่เขา เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า แค่ยืนอยู่เฉย ๆ แล้วถูกคนมอง จะทำให้หวาดกลัวจนตัวสั่นได้ถึงเพียงนี้
“นักเรียนหม่าเฉียงกับหวังหยางจากชั้นปีที่หนึ่งห้องห้า ลุกขึ้นยืน!”
ทั้งสองคนนั่งอยู่กับหลี่เผิง พวกเขากลัวจนไม่กล้าลุกขึ้นเช่นกัน สุดท้ายจึงถูกครูประจำชั้นกระชากตัวขึ้นมา
“หลี่เสี่ยวกั๋วกับหวังจินหลงจากชั้นปีที่สามห้องสอง ลุกขึ้นยืน!”
ทางฝั่งชั้นปีที่สามเกิดเสียงฮือฮาขึ้นทันที ทั้งสองคนประท้วงและพยายามโต้เถียง แต่ถูกครูประจำชั้นดึงหูให้ลุกขึ้นยืน