กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพราะคำพูดประโยคนี้ของเซียวหานโจว มือของเถาหวั่งซูยังคงสั่นเทาจนกระทั่งหยิบพู่กันขึ้นมาเขียนจดหมายถึงท่านป้า
ทว่าผู้ริเริ่มกลับยังยืนข่มขู่นางอยู่ที่ข้างกาย
“จดหมายฉบับนี้มีไว้เพื่อให้ท่านป้าและน้องเล็กของเจ้าสบายใจ หากมีอักษรแม้แต่ตัวเดียวที่เผยตำแหน่งที่ตั้งของภูเขาเชวี่ยเหมยของเรา เถาหวั่งซู ข้าจะส่งเจ้าไปพบท่านอ๋องยมราชเดี๋ยวนี้ เข้าใจหรือไม่?”
“อืม!”
พูดไร้สาระ นางต่อให้อยากเปิดเผย ก็เปิดเผยไม่ได้อยู่ดี
เพราะตลอดทางนางถูกปิดตาไว้ นอกจากรู้ว่าสถานที่นี้อยู่ในเจียงหนานแล้ว แม้แต่พื้นที่ภูเขาที่เหยียบอยู่นี้เป็นของจวนมณฑลใด นางยังไม่รู้เลย
อีกอย่าง คนผู้นั้นยังจ้องมองอยู่ข้างกาย นางจึงไม่กล้าเอาชีวิตน้อย ๆ ของตนไปลองดี