กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินคำพูดของเถาหวั่งซู เซียวหานซานก็คัดค้านขึ้นมาเป็นคนแรก
“เจ้าอย่าได้คิดเล่นตุกติก ตอนที่ข้าได้ยินรายงาน บอกว่าคืนวันที่ลักพาตัวเจ้ามา เจ้าได้เขียนจดหมายทิ้งไว้ให้ท่านป้าของเจ้าแล้ว”
เถาหวั่งซูแบมือทั้งสองข้างออก
“ได้สิ ข้าไม่เขียนก็ได้ ปล่อยให้คนในบ้านข้าคิดว่าข้าเกิดเรื่อง เจ้าดีที่สุดควรรับรองว่าระหว่างทางสายนี้ เจ้าไม่ได้ทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้”
พอพูดถึงตอนท้าย นางก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแล้ว
ชาติที่แล้วนางไปขุดสุสานบรรพชนของสหายคู่นี้มาหรืออย่างไร ชาตินี้ถึงได้จ้องจับแต่นางมาลักพาตัวอยู่คนเดียว
ทางด้านนั้น ก้นบึ้งดวงตาของเจียงเสวี่ยสั่นไหวรุนแรง นางก้าวขึ้นหน้าสองก้าว มาถึงข้างกายเซียวหานโจวแล้วกล่าวหว่านล้อมว่า