กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เถาหวั่งซูกำลังสะลึมสะลือ ก็พลันได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวไม่เบาดังมาจากระเบียงทางเดิน
“หานโจว เรื่องพวกนั้นที่ข้าพูดกับเจ้าเมื่อวาน เจ้าไม่ได้ฟังเข้าหูเลยใช่หรือไม่”
บริเวณใต้ระเบียงทางเดิน เจียงเสวี่ยขอบตาแดงเรื่อมองไปยังเซียวหานโจว
แทบจะในพริบตา เถาหวั่งซูก็ตาสว่างขึ้นมาทันที
ในไม่ช้า เสียงของเซียวหานโจวก็ดังขึ้น
“เรื่องพวกนั้นที่เจ้าพูดคงต้องรอตรวจสอบก่อน อากาศหนาว เจ้าจงรีบกลับไปเถิด”
เจียงเสวี่ยปรายตามองห้องด้านหลังเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะหลุบตาลง
“ข้า ข้าอยากพักอยู่กับเจ้า อย่างไรเสียพวกเราก็เป็นสามีภรรยากัน จะได้หรือไม่”
เถาหวั่งซูแนบหูชิดติดประตู พอได้ยินประโยคนี้ ก็ยังคงรู้สึกเหลือเชื่อยิ่งนัก