กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาหวั่งซูนับเครื่องประดับไปพลางส่ายหน้าไปพลาง “ไม่ใช่”
จู่ ๆ เผยจือซั่วก็โอบนางจากด้านหลัง ซบศีรษะลงบนซอกคอและไหล่ พลางเอ่ยอย่างน้อยใจว่า
“วั่งซู ข้าเข้าใจความหวาดกลัวของเจ้า ฉะนั้นข้าจะไม่บังคับให้เจ้าไว้กับข้า เช่นนั้นเจ้าจะไม่มีความสุข แต่ทว่า แต่ทว่าเจ้าก็ไม่อาจเพียงเช่นนี้ ตัดขาดโดยสิ้นเชิงจากข้า ไม่ติดต่อกันอีกเลย”
สิ่งที่เขาขอไม่มากเลย ขอเพียงได้จดหมายจากนางเป็นครั้งคราวก็พอ
รู้ว่านางได้เห็นทิวทัศน์งดงามเพียงใด ได้ลิ้มรสอาหารเลิศรสอะไร ได้พบผู้คนน่าสนใจผู้ใด ก็เพียงพอแล้ว!
เช่นนี้ก็ราวกับว่านางเป็นเพียงภรรยาที่ออกเดินทางไกล