กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเสวี่ยมิได้ย่อท้อ นางเปิดกล่องอาหารออกทันที กลิ่นหอมฟุ้งกระจายอบอวลไปทั่ว
เซียวหานโจวเหลือบมองแวบหนึ่ง ก่อนจะแค่นเสียงเย็นชา:
“ไทเฮาช่างมีเล่ห์เหลี่ยมชั้นดีนัก ถึงได้สืบรู้ความชอบของเซียวโหม่วอย่างรวดเร็วเช่นนี้”
เจียงเสวี่ยรีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน “ไม่ ไม่ใช่เช่นนั้น”
คนผู้นี้ไม่ชอบให้ผู้ใดมาสอดแนมความเป็นส่วนตัวของเขามากที่สุด หากถูกเขาตีตราประทับว่า “มีเจตนาไม่สุจริต” เพราะเรื่องนี้คงไม่ดีแน่
เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงเสวี่ยจึงกุเรื่องขึ้นมาว่า:
“ข้า... ข้าก็เพียงได้ยินมาจากเถาหวั่งซูเท่านั้น คิดว่านางคงมีเจตนาแอบแฝงถึงได้สืบถามมา”
เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของเซียวหานโจวก็ฉายแววเยาะเย้ยขึ้นมาวูบหนึ่ง ทว่าส่วนใหญ่กลับเป็นความสงสัยเสียมากกว่า