กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ว่านชิงอินแย้มยิ้มอย่างอ่อนหวานให้แก่เซียวหานโจว
“ทราบว่าเจ้าคฤหาสน์เซียวกลับบ้านในวันนี้ ข้าจึงลงมือเข้าครัวทำอาหารสองสามอย่าง เพื่อต้อนรับทุกท่านให้หายเหนื่อยจากการเดินทาง”
เซียวหานโจวเดินผ่านนางไปตรงๆ “ข้ายังมีธุระ คุณหนูว่านเชิญตามสบาย”
เพิ่งเดินไปได้สองก้าว เซียวหานโจวก็สั่งผู้ใต้บังคับบัญชาว่า
“ไปตามหาตัวคนที่แพร่งพรายกำหนดการกลับของข้าออกมา แล้วโยนมันทิ้งไว้ที่เขาเหนือ”
เมื่อได้ยินดังนั้น ร่างของว่านชิงอินก็สั่นสะท้าน ในดวงตาคลอไปด้วยน้ำตา ใบหน้าเต็มไปด้วยความดื้อรั้นกล่าวว่า
“หากเจ้าคฤหาสน์เซียวต้องการจะตำหนิ ก็จงตำหนิข้าเถิด คนผู้นั้นก็ถูกข้าบังคับ จึงจำใจต้องบอกออกมา”
“ทุกอย่างเป็นความผิดของข้าเอง!”