กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาหวั่งซูยิ้มปลอบใจเผยจือซั่ว “องค์รัชทายาท ข้าไม่เป็นไรเพคะ”
เผยจือซั่วไม่เอ่ยคำใด เพียงกุมมือของนางไว้แน่น
เหตุใดจะไม่เป็นไรได้เล่า
เรื่องเช่นนี้ ทุกครั้งที่นึกขึ้นมา คงไม่ต่างอะไรจากการถูกแล่เนื้อพันมีดสักครั้งกระมัง
เถาหวั่งซูไม่เป็นไรจริง ๆ นางเพียงรู้สึกว่าท่านแม่ไม่คุ้มค่าเท่านั้น
ความชั่วที่เถาฉางคุนกระทำต่อสองพี่น้อง อย่างน้อยพวกเขายังมีโอกาสแก้แค้นด้วยมือตนเอง
แต่ท่านแม่กลับต้องจากไปพร้อมความแค้นอันไร้ที่สิ้นสุด
“องค์รัชทายาท อีกไม่กี่วัน ข้าอยากไปดูด้วยตาตนเองถึงจุดจบอันน่าเวทนาของเขาเพคะ”
“ได้ ข้าจะจัดการให้!”
คุกกรมอาญา