กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซวียหย่ากดตัวอีกฝ่ายให้นั่งลงบนเก้าอี้ ดวงตาทอประกายเจิดจ้าพลางเอ่ยว่า
“ขอเพียงท่านอ๋องตัดใจละทิ้งลาภยศสรรเสริญในโลกียวิสัยนี้ได้ ตัวข้าย่อมมีหนทางเจ้าค่ะ”
ทั้งทางตระกูลจ้าวและทางพระชายาองค์รัชทายาท ต่างก็ช่วยส่งสารไปถึงองค์รัชทายาทได้
หากจนปัญญาจริง ๆ พวกเขาก็จุดไฟเผาจวนอ๋องรุ่ยแห่งนี้ทิ้งเสียเลย ใช้อุบายลอกคราบจักจั่นหนี ก็ยังคงสามารถไปใช้ชีวิตอย่างสุขสงบไร้กังวลได้เช่นกัน
เมื่อเห็นนางกระตือรือร้นเช่นนั้น เผยฉือก็อดสงสัยมิได้ว่า นางคงมิใช่ไส้ศึกของตำหนักบูรพาหรอกกระมัง ไฉนทุกถ้อยทุกคำถึงได้บั่นทอนความมุ่งมั่นของเขาถึงเพียงนี้
“หย่าเอ๋อร์!”
เผยฉือขัดจังหวะความคิดฝันของเซวียหย่า ใบหน้าเคร่งขรึมจริงจัง เอ่ยขึ้นว่า