กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผยฉือรู้ว่ามหาบัณฑิตซ่งมาจากกรมอาญา จึงสงสัยว่าอีกฝ่ายกำลังล่อปากคำเขา
แต่เขาไม่มีหลักฐาน
ทางด้านนี้ มหาบัณฑิตซ่งลูบเคราของตนเบา ๆ
“อ๋องรุ่ย ข้าน้อยอยากสอบสวนคนรับใช้ทั้งหมดในจวนของท่าน ท่านคงไม่ว่ากระมัง”
เผยฉือลังเล เขากลัวว่าชายผู้นี้จะสอบสวนจนได้ความอะไรกันออกมาจริง ๆ
แต่ต่อหน้าคนทั้งหลาย เขาก็ไม่อาจปฏิเสธ ได้แต่ตอบว่า “มหาบัณฑิตเชิญตามสบาย!”
ได้แต่หวังว่ามันจะไม่ใช่ฝีมือว่านชิงอินหญิงบ้าคนนั้น
อีกด้านหนึ่ง ขนตาของเถาหวั่งซูสั่นเบา ๆ แล้วนางก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
รถม้าโคลงเคลงแรงเพียงนี้ คงจะอยู่บนทางภูเขา
เมื่อรู้สึกว่ามีคนเอนกายนุ่ม ๆ พิงมาที่ตัวนาง นางจึงเอียงศีรษะเล็กน้อย