กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เว่ยหมิงหรงเข้าวังไปร่วมงานเลี้ยงวสันต์ จนถึงยามค่ำคืนก็ยังไม่กลับบ้าน คนตระกูลเว่ยร้อนใจจนหมุนวนไปมา
โดยเฉพาะฮูหยินเว่ยที่กล่าวกับบุตรชายทั้งหลายด้วยความร้อนใจว่า
“พวกเจ้ามักอวดอ้างนักมิใช่หรือว่ามีสหายอยู่ทั่วทุกหนแห่ง เหตุใดคราวนี้แม้แต่ข่าวคราวสักนิดก็สืบมาไม่ได้?”
คุณชายตระกูลเว่ยไม่กี่คนต่างมองหน้ากันไปมา
“ท่านแม่ เรื่องในวัง จะให้สืบตามอำเภอใจได้อย่างไรกัน?”
ท่านแม่เลอะเลือนไปแล้วจริงๆ!
ได้ยินดังนั้น สีหน้าฮูหยินเว่ยก็ชะงักไป ทว่ายังคงกล่าวเสียงต่ำว่า
“น้องสาวเจ้าไปร่วมงานเลี้ยง เวลาป่านนี้แล้วยังไม่กลับมา ต่อให้เป็นราชวงศ์ ก็ต้องให้คำอธิบายมา”