กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาหวั่งซูเหลือบมองหมอหลวงโจว พลางเอ่ยถามด้วยความกระวนกระวาย “ยาสะกดจิตอะไรกันนี่ ไม่มีผลเสียต่อพระวรกายขององค์รัชทายาทใช่หรือไม่”
ได้ยินเช่นนั้น เผยจือซั่วจึงบีบมือที่กำแน่นของนางเบา ๆ แล้วเอ่ยปลอบประโลม
“อย่ากังวลไปเลย ไม่เป็นไรหรอก ข้ามิได้รู้สึกว่ามีอะไรกันผิดปกติเลย”
เถาหวั่งซูไม่เชื่อเขา เอาแต่จับจ้องหมอหลวงโจว อีกฝ่ายนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง
“ผู้ปรุงยาฝีมือหยาบกระด้าง แม้จะล่อลวงพระสติขององค์รัชทายาทไม่ถึงหนึ่งเค่อ แต่ในพระวรกายก็ยังมีพิษตกค้างอยู่ไม่น้อย กระหม่อมจะเทียบยาสองเทียบให้ก่อน องค์รัชทายาทโปรดเสวยให้ตรงเวลา อีกทั้งช่วงสองวันนี้ต้องดื่มน้ำให้มากพ่ะย่ะค่ะ”
สิ่งที่เถาหวั่งซูกังวลก็คือ “สาหัสมากหรือไม่ จะมีผลสืบเนื่องหรือเปล่า จะส่งผลต่ออายุขัยหรือไม่”