เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อนึกถึงความทุกข์ทรมานที่ได้รับในตำหนักบูรพาตลอดหลายวันที่ผ่านมา เว่ยหมิงหรงก็คว้ามือของฮูหยินเว่ยไว้แน่น
“ท่านแม่ ส่งคนไปที่จวนอ๋องตวนสักรอบเถิดเจ้าค่ะ ลูกอยากพบอ๋องตวน ตอนนี้อยากพบเขาเดี๋ยวนี้เลย”
ขอเพียงอ๋องตวนได้ขึ้นครองตำแหน่ง นางย่อมสามารถล้างแค้นของวันนี้ได้
ฮูหยินเว่ยพยักหน้าทั้งน้ำตา “ได้ แม่จะส่งคนไปตามหาอ๋องตวนประเดี๋ยวนี้”
ทางด้านนี้ ไป๋หานเอ่ยตอบคนของตระกูลเว่ยว่า
“ช่วงนี้ท่านอ๋องยังไม่สะดวกพบแขก แต่เจ้าจงกลับไปบอกให้คุณหนูบ้านพวกเจ้าวางใจเถิด ในใจท่านอ๋องยังคงคำนึงถึงนางอยู่”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น แม่นมอาวุโสตระกูลเว่ยก็หมอบกราบลงกับพื้น ไม่กล้าเอ่ยคำใดแม้แต่ครึ่งคำ
นางยังนึกว่าอ๋องตวนจะมอบสิ่งของให้คุณหนูของตนจึงเรียกนางเข้าไปยังเรือนชั้นใน มิคาดคิดว่าจะได้พบกับพระชายาอ๋องตวน