กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เว่ยหมิงหรงเม้มปาก:
“พระชายาอ๋องตวนเข้าใจผิดไปแล้วจริง ๆ ข้ากับอ๋องตวนก่อนหน้านี้เพียงบังเอิญพบกันบ้าง พูดคุยกันเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้น”
กล่าวพลางนางกวาดตามองผู้คนที่แอบเหลือบมองมาทางนี้ พลางเพิ่มเสียงขึ้นเล็กน้อย
“หากยังมีผู้ใดพูดจาไร้สาระอีก ก็อย่าโทษว่าตระกูลเว่ยของข้าจะไม่ปรานี”
ได้ยินเช่นนั้น ทุกคนในใจก็ตึงเครียดขึ้นมา
มหาบัณฑิตเว่ยเพราะเหตุด้านร่างกาย แม้ยังไม่ถอนตัวจากสภาเสนาบดี แต่ก็ใกล้จะถึงขั้นนั้นเต็มที
แต่ถึงกระนั้น ก่อนหน้านี้เขาดำรงตำแหน่งในกรมคลังมาหลายปี ย่อมยังมีเส้นสายผู้คนไม่น้อย
ในเมื่อเว่ยหมิงหรงตัดสินใจละทิ้งอ๋องตวน แล้วหันสายตามาที่เผยจือซั่ว