กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พระสนมเอกต้วนกวาดสายตามองรอบหนึ่ง ข่มโทสะแล้วเอ่ยถาม “เกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่”
หรือว่าการสืบความคราวนี้ก็ผิดพลาดอีก ทั้งสองคนนี้ก็มิใช่คนซื่อตรงเช่นกัน
ทางด้านนั้น เหยียนจิ่นจือที่ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว เมื่อได้ยินคำถามก็รีบคุกเข่าลงทันทีแล้วกล่าว
“ทูลพระสนมเอก กระหม่อม กระหม่อมตอนนั้นลื่นเสียหลัก เพราะความหวาดกลัว จิตสำนึกจึงยื่นมือไปคว้าจับ จึงได้พลอยทำให้คุณชายเสิ่นพลัดตกน้ำไปด้วยกันพ่ะย่ะค่ะ”
เหยียนจิ่นจือมองเสิ่นติ้งปังที่ก้มหน้าอยู่ด้านข้างด้วยความรู้สึกผิด แล้วกล่าวอย่างสำนึกเสียใจ
“ทั้งหมดเป็นความผิดของกระหม่อม ขอพระนางโปรดลงทัณฑ์พ่ะย่ะค่ะ!”
ยามนี้ เสิ่นติ้งปังเงยตาขึ้น มองไปยังพระสนมเอกต้วนเช่นกัน