กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทางด้านตระกูลเซี่ย
เซี่ยจื่อหลานมองดูบิดาที่คลุมด้วยผ้าสีขาวบนพื้นเรือนหลักด้วยความเหม่อลอย
ไม่เข้าใจเลยสักนิดว่า บิดาที่เมื่อเช้ายังร่วมรับประทานอาหารกับพวกเขาอยู่แท้ ๆ เพียงแค่แยกย้ายกันไปสองชั่วยาม ไฉนจึงกลายเป็นศพอันเย็นชืดไปเสียได้
นางหลั่งน้ำตาพลางมองไปยังมารดาที่รีบร้อนเดินมา ราวกับในที่สุดก็ได้พบที่พึ่งทางใจ จึงโผเข้ากอดแน่นแล้วร่ำไห้ออกมาเสียงดัง “ท่านแม่!”
ฮูหยินเซี่ยกอดบุตรสาวไว้ หลั่งน้ำตาออกมาอย่างไร้เสียง “หลานเอ๋อร์ บิดาของเจ้าเขา เขา...”
เขาทำเพื่อตระกูลนี้ ถึงต้องจำใจเช่นนี้!
เซี่ยจื่อหลานฉุกคิดได้อย่างหาได้ยาก ร้อนรนมองไปทางมารดา “ท่านแม่ การตายของท่านพ่อมีเงื่อนงำพิรุธ ใช่หรือไม่เจ้าคะ”