กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตลอดทาง เถาหวั่งซูล้วนหวนนึกถึงประโยคสุดท้ายที่พระสนมเอกต้วนกับจักรพรรดิเซิ่งเต๋อกล่าว
สัญชาตญาณของนางบอกว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับตนเอง ทว่านางกลับไม่อาจหยั่งรู้ความหมายเบื้องหลังคำพูดนี้ได้
ที่หน้าประตูตำหนักบูรพา เผยจือซั่วดีดนิ้วตรงหน้านางหนึ่งครา
“คิดอะไรกันอยู่หรือ ถึงได้เหม่อลอยปานนี้”
เขาโบกมือให้นางถึงสองคราแล้ว นางกลับมองไม่เห็นเลยสักนิด
“องค์รัชทายาท รีบมาช่วยข้าวิเคราะห์ดูหน่อยเพคะ”
แม้คราวก่อนเถาหวั่งซูจะหลับไปจนไม่ได้ยินคำขอโทษของเขา ทว่านี่กลับไม่ส่งผลกระทบต่อการคืนดีกันของทั้งสองแม้แต่น้อย
ท่านจางหวยผู้สูญเสียเบี้ยหวัดไปหนึ่งตำลึงเงินด้วยความปวดใจ คอยใช้สายตาน้อยใจตัดพ้อจ้องมองเผยจือซั่วเป็นระยะ รู้สึกว่าเขาช่างไร้ศักดิ์ศรีเสียจริง