เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาหวั่งซูได้ยินความเคลื่อนไหวภายนอก ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ จึงถอดปิ่นปักผมบนศีรษะมากำไว้ในมือ แล้วลงจากรถม้าตามไปเช่นกัน
ด้านนอก เผยจือซั่วได้ลงมือปะทะกับชายฉกรรจ์ไม่กี่คนนั้นแล้ว
เมื่อเห็นนางลงจากรถม้า ชายหน้าบากก็ผิวปากใส่นางอย่างยียวน
“แม่นางเหม่ยเหริน รู้ความเสียหน่อย ตามเหล่าจื่อไปภายหน้าจะได้กินหรูอยู่สบาย มิดีกว่าติดตามสามีไร้ประโยชน์ของเจ้าหรอกรึ”
พลางเอ่ยก็ก้าวไปข้างหน้าสองก้าว หมายจะเข้ามาฉุดดึงตัวนาง
เถาหวั่งซูจ้องมองมันด้วยสายตาเคร่งขรึม สบโอกาสเหมาะ มือที่ถือปิ่นปักผมก็แทงลงไปบนมือข้างที่ยื่นมาดึงรั้งนางอย่างเหี้ยมเกรียม
ท่ามกลางเสียงกรีดร้องโหยหวนของมัน เถาหวั่งซูดึงปิ่นปักผมออก แล้วถีบซ้ำไปอีกหนึ่งที
ชายหน้าบากล้มลงไปนอนกลิ้งเกลือกกับพื้นด้วยความเจ็บปวด