กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทั้งสองเอ่ยหยอกล้อกันไม่กี่ประโยค เผยจือซั่วเห็นสีหน้านางเป็นปกติดี น่าจะยังไม่ทันสังเกตเห็นเรื่องเมื่อครู่ จึงค่อยวางใจลงได้
จากนั้น เขาก็เอี้ยวตัวไปทางด้านข้าง ในมุมที่เถาหวั่งซูมองไม่เห็น แล้วตบมือข้างที่ไม่รักดีของตนเองอย่างหงุดหงิดใจ
เกือบจะพลอยทำให้เขากลายเป็นเจ้าสารเลวไปแล้ว
มือบัดซบ!
ทางด้านนี้ เถาหวั่งซูยังคงขบคิด ราชโองการเพิ่งออกจากเมืองหลวงไปได้เพียงสิบวัน ตามหลักแล้ว คนตระกูลจ้าวน่าจะยังไม่ได้รับราชโองการ
วันนี้เขากลับปรากฏตัวที่เมืองหลวงด้วยท่าทีหดหู่ หรือว่าจะเกิดเรื่องอะไรกันขึ้น?
เฮ้อ! เถาหวั่งซูถอนหายใจยาวออกมาอย่างจนใจยิ่ง
ทั้งสองกลับวังด้วยความกระสับกระส่าย ทว่ากลับมายืนลังเลไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าอยู่ตรงหน้าประตูตำหนักบูรพา