เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต่อคำพูดของเผยจือซั่ว เถาหวั่งซูเพียงยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย
“นายพลป้องกันชายแดนถูกเรียกตัวกลับจิงตู เหล่าบุตรหลานรุ่นเยาว์ในตระกูลของเขาต้องตามกลับมาด้วยหรือไม่?”
“แน่นอนว่าเป็นเช่นนั้น”
ราชสำนักเองก็กังวลว่าหากตระกูลจ้าวแบ่งกำลังทหารไปคุมถึงสองแห่ง เรื่องเช่นนั้นจะยอมได้ที่ไหนกัน!
เถาหวั่งซูหลุบตาลง ดังนั้น เด็กหนุ่มผู้ที่สาบานว่าจะปกป้องศัตรูภายนอกมาตั้งแต่เล็กผู้นั้น ก็ต้องถูกบีบให้กลับเมืองหลวงแล้วเช่นกัน
เห็นนางไม่ใคร่จะสดใส เผยจือซั่วเข้าใจไปว่านางยังคงกลุ้มใจเรื่องอดีตระหว่างท่านลุงของนางกับแม่ทัพจ้าว จึงกล่าวอย่างจริงจังว่า
“ไม่ต้องกลัว ทุกสิ่งล้วนมีข้าจัดการ!”
เขาจะไม่มีวันปล่อยให้นางถูกข้ารับใช้คนหนึ่งรังแกเด็ดขาด
เมื่อได้ยินดังนั้น จางหวยที่อยู่ข้าง ๆ ก็รู้สึกชื่นใจในวัยชรา องค์รัชทายาทของเขาสามารถเติบโตขึ้นได้เสียที