เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ณ ตำหนักบูรพา หลังเถาหวั่งซูส่งมหาบัณฑิตซุนและคนอื่นๆ กลับไป นางก็หันมาเผชิญหน้ากับดวงตาที่พ่นไฟของเผยจือซั่ว
นางตกใจกลัวอยู่ชั่วครู่จึงประนมมือขึ้นพลางกล่าวเอาใจว่า
“องค์รัชทายาท แม้วิธีที่หม่อมฉันใช้จะไม่ถูกต้อง แต่ก็ทำไปเพื่อให้ท่านไม่ถูกเปิดโปง มิใช่หรือเพคะ?”
ดังนั้น อย่าได้ถือสาหาความกับเรื่องปลีกย่อยเหล่านั้นเลย
เผยจือซั่วลูบท้ายทอยที่ยังคงปวดอยู่พลางกล่าวอย่างโมโหว่า “รู้หรือไม่ว่าแรงมือเจ้าช่างแย่ยิ่งนัก?”
“เจ้าหายโมโหเถิด ข้าจะแก้แค้นให้เจ้าด้วยตัวเอง” พูดพลาง เถาหวั่งซูก็ยื่นมือทั้งสองข้างออกมา ตบกันเองแปะหนึ่งราวกับกำลังโอ๋เด็ก
“หากมีครั้งหน้า หม่อมฉันจะให้คนอื่นมาตีให้ท่านสลบ ดีหรือไม่?”
คิดหรือว่านางอยากทำเรื่องแบบนี้ มือขวาของนางก็ยังปวดอยู่เช่นกัน
เผยจือซั่ว: ......