เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในอดีต จักรพรรดิเซิ่งเต๋อยามดำรงฐานะเป็นองค์ชาย กระทั่งท่านยายและท่านตาก็ยังมิอาจต่อกรได้ นับประสาอะไรกับท่านป้า
เถาหวั่งซูโอบกอดนางไว้ในอ้อมอก “ท่านป้า ออกไปชมดูขุนเขาและสายน้ำอันงดงามภายนอก ทดแทนในส่วนของท่านแม่ของข้าด้วย ดีหรือไม่เจ้าคะ”
สวี่ซื่อพิงศีรษะลงบนบ่าของนาง หลับตาลง เนิ่นนานทีเดียวกว่าจะขานตอบหนึ่งคำว่า “ได้!”
บัดนี้ล่วงเข้าสู่ปลายเดือนหกแล้ว เถาหวั่งซูขังตนเองไว้ในตำหนักเฉิงหัว ปรับปรุงแผนการรอบแล้วรอบเล่า เพื่อให้มั่นใจว่าในวันจริงไม่ว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝันอะไรกันขึ้น ก็ล้วนมีมาตรการรับมือได้ทั้งสิ้น
แม่นมสวี่ผลักประตูเดินเข้ามา ก็แลเห็นนายเหนือหัวฟุบอยู่กับโต๊ะตำรา คล้ายเหน็ดเหนื่อยอย่างยิ่ง
หลังจากนางวางขนมลง ก็อดที่จะโทษตนเองมิได้ “เป็นเพราะบ่าวชราไร้ความสามารถเอง ทุกเรื่องจึงทำได้เพียงพึ่งพาคุณหนูอยู่คนเดียว”