กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ให้เขาเข้ามา!”
หมอหลวงโจวสะพายหีบยา ย่างเท้าก้าวเข้าสู่ภายในโถง
นับตั้งแต่คราวก่อนที่ช่วยปลอมแปลงเรื่องราว แม้องค์รัชทายาทจะเคยตรัสว่าภายหน้าทางใครทางมัน ต่างคนต่างเดิน
ทว่าในใจหมอหลวงโจวกลับปักใจเชื่อไปแล้วว่าตนเองคือฝ่ายองค์รัชทายาท ด้วยเหตุนี้ ทุกสามวัน เขาจึงมาเยือนถึงเรือนเพื่อตรวจชีพจรถวายพระพรแก่คนทั้งสองเองโดยมิได้รับสั่ง
“ลำบากหมอหลวงโจวแล้ว”
สุ้มเสียงของพระชายาองค์รัชทายาทยังคงสุขุมมั่นคงเฉกเช่นยามปกติ ราวกับเรื่องเมื่อครู่เป็นเพียงหูแว่วไปเองของเขาเท่านั้น
“พระชายาองค์รัชทายาทตรัสเกินไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ นี่เป็นหน้าที่อันพึงกระทำของกระหม่อมอยู่แล้ว”
ได้ยินเช่นนั้น เผยจือซั่วจึงเลิกคิ้วให้เถาหวั่งซู