เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไหลฝูพร่ำเตือนด้วยความหวังดีอยู่ในตำหนักบูรพา ทางด้านจวนกั๋วกงซิ่น ฮูหยินหนิวเองก็กำลังเกลี้ยกล่อมบุตรชายคนเล็กเช่นกัน
“วันส่งสินสอดเจ้าก็เห็นแล้วนี่ เถาอวี่เยี่ยนผู้นั้นมีรูปโฉมงดงามไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าพี่สาวของนาง ทั้งยังมีชาติตระกูลสูงส่ง อุปนิสัยก็อ่อนโยนกว่ามาก วันหน้าเพียงแค่พวกเจ้าสองสามีภรรยาอยู่กินกันอย่างกลมเกลียวชื่นมื่น แม่ก็วางใจได้แล้ว”
ที่สำคัญคือสกุลหลิวผู้นั้นเป็นอนุภรรยาที่ได้รับการเลื่อนขั้นขึ้นมา วันหน้าย่อมไม่กล้าวางท่าแม่ยายต่อหน้าบุตรชายของนาง
บุตรชายคนเล็กผู้นี้ นางคลอดออกมาตอนอายุใกล้จะสี่สิบ ตั้งแต่เล็กจนโตจึงเป็นประหนึ่งแก้วตาดวงใจที่อมไว้ในปากก็กลัวละลาย
แม้จะเหลวไหลไปบ้าง ทว่าก็ไม่ได้ขัดขวางการที่เขาเป็นคนที่ได้รับความโปรดปรานที่สุดแม้แต่น้อย