กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นว่าทั่วทั้งราชวงศ์ไม่มีผู้ใดใส่ใจเรื่องที่พระชายาองค์รัชทายาทตั้งครรภ์เลยสักคน ในแววตาของมหาบัณฑิตซุนพลันพาดผ่านความจนใจ ก้าวขึ้นหน้าสองก้าว ป้องมือคารวะทั้งสองคนเป็นคนแรก
“รัฐมนตรีเฒ่าขอแสดงความยินดีกับทั้งสองท่านด้วย”
เถาหวั่งซูกับเผยจือซั่วสบตากันแวบหนึ่ง ต่างมีความรู้สึกว่าจบเห่แล้วด้วยกันทั้งคู่
เผยจือซั่วพิงอยู่บนร่างของไหลฝู หลับตาแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน
เถาหวั่งซูหวังพึ่งเขาไม่ได้ ทำได้เพียงฝืนยิ้มกล่าวว่า “ขอบพระคุณมหาบัณฑิตซุนยิ่งนัก!”
“วันหน้าเมื่อทั้งสองท่านได้โอรสกิเลนอันเป็นมงคล รัฐมนตรีเฒ่าจะต้องมาขอสุรามงคลดื่มสักจอกให้จงได้”
มหาบัณฑิตซุนทอดถอนใจอยู่ในอก หวังให้ราชวงศ์ให้ความสำคัญกับครรภ์นี้ของพระชายาองค์รัชทายาท