กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 415 เรื่องจบลง
ตอนหนีชิงมาถึง ทั้งสองคนต่อสู้กันออกมาจากกระท่อมไม้แล้ว เสื้อผ้าของทั้งคู่ยับยู่ยี่ ใบหน้าปีเตอร์มีรอยเล็บข่วนอยู่หลายรอย เลือดไหลเต็มไปหมด ดูน่ากลัวมาก
หางตาปีเตอร์เหลือบเห็นหนีชิง มือเขาก็ชะงักไป หลินอวี่ลั่วฉวยช่องโหว่นั้นโจมตีอย่างหนัก ปีเตอร์จึงถูกซัดล้มลงกับพื้น
หลินอวี่ลั่วเหนื่อยจนหอบหายใจ เธอมองหนีชิงที่วิ่งมาด้วยสายตาเย็นชา พอเห็นอีกฝ่ายประคองปีเตอร์ขึ้นมา มือของเธอก็ยิ่งเย็นเยียบ
“หนีชิง ฉันก็สงสัยอยู่ว่าทำไมจู่ ๆ ถึงชวนฉันไปเดินซื้อของ ที่แท้ก็มีจุดประสงค์ เธอไม่กลัวหรือว่าซือหานรู้แล้วจะเอาเรื่อง?”
แม้หลินอวี่ลั่วจะพูดเช่นนั้น แต่ในใจก็ยังสงสัย หนีชิงเกลียดเธอมากถึงขนาดนี้เลยหรือ ถึงยอมเผชิญกับบาดแผลในอดีต ทำทุกวิถีทางหาคนมาจัดการเธอ แค่เพื่อทำลายชื่อเสียงของเธอ?
“กว่าซือหานจะรู้เรื่องนี้ เธอก็กลายเป็นคนของเขาไปแล้ว เขาต้องไม่ยอมคบกับเธอแน่”