กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 414 ผู้ชายน่าขยะแขยง
เมื่อปีเตอร์เห็นหนีชิงโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ เขาไม่เพียงไม่รู้สึกกลัว แต่ยังยื่นมือไปบีบแก้มหนีชิง แล้วยิ้มกล่าวว่า “สมกับเป็นผู้หญิงที่ฉันหมายตาไว้จริง ๆ”
พูดจบ ปีเตอร์ก็โอบเอวหนีชิง ทั้งสองเดินไปยังโรงแรมแห่งหนึ่งใกล้ ๆ ระหว่างทางหนีชิงพยายามปฏิเสธ แต่เมื่อนึกถึงหลินอวี่ลั่ว เธอก็ยอมจำนน
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หนีชิงกลับมาถึงโรงแรมที่หลินอวี่ลั่วกับคนอื่น ๆ พักอยู่ด้วยสภาพอิดโรย
“ซือหาน ฉันอยากชวนหลินอวี่ลั่วไปเดินซื้อของด้วยกัน ซื้อของใช้ส่วนตัวของผู้หญิง ไม่รู้ว่าเธอจะไปกับฉันได้ไหม” ใบหน้าหนีชิงเจือความเขินอาย
“เธอไม่ว่าง ไปกับคนอื่นเถอะ” เสิ่นซือหานไม่ได้ถามหลินอวี่ลั่ว แต่ปฏิเสธแทนเธอทันที
เขารู้ว่าหลินอวี่ลั่วกับหนีชิงไม่ถูกกัน จะปล่อยให้เธอออกไปจากสายตาเขาตามลำพังได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้สึกเลือนรางว่าหนีชิงมีบางอย่างผิดปกติ!