กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 408 ตลาดกลางคืน
หลินอวี่ลั่วรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง จึงหันหน้าไปทางหน้าต่าง ใช้สองมือปิดหน้าแล้วค่อย ๆ ถูไปมา อีกนิดเดียวเท่านั้น เธอคงตกหลุมพรางแววตาของเสิ่นซือหานไปแล้วจริง ๆ!
คนที่เปิดประตูคือเสิ่นซือหาน เขาขมวดคิ้ว จ้องหนีชิงที่อยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าไม่พอใจอย่างยิ่ง น้ำเสียงที่ใช้กับคนมาขัดจังหวะเรื่องดี ๆ ของเขาก็เย็นชาเป็นพิเศษ
“มาทำอะไร? ไม่ใช่ว่าให้คีย์การ์ดไปแล้วหรือไง หรือคิดจะไปหาลุงของเธอ?”
หนีชิงไม่รู้ว่าเสิ่นซือหานกับหลินอวี่ลั่วเกิดอะไรขึ้น แต่ฟังออกว่าเขาไม่พอใจ ในใจจึงรู้สึกเศร้าหมอง “ฉัน ฉันแค่อยากมาถามพวกคุณว่าอยากไปหาอะไรทานด้วยกันไหม ตลาดกลางคืนของประเทศซีคึกคักมาก ของกินก็มีเยอะ อีกอย่างยังไม่ถึงกลางคืนเลย”
หนีชิงพูดต่อไม่ออก เพราะสังเกตเห็นว่าสีหน้าของเสิ่นซือหานยิ่งแย่ลงเรื่อย ๆ ราวกับอีกนิดเดียวเขาก็จะปิดประตูใส่หน้าเธอแล้ว!