เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 407 เดินทางไปประเทศซี
เมื่อกลับถึงบ้านพักของเสิ่นซือหาน หลินอวี่ลั่วลากกระเป๋าเข้าไปในห้อง แต่กลับเห็นเสิ่นซือหานนั่งอยู่ในห้องหนังสือ มองออกไปนอกหน้าต่าง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
หลินอวี่ลั่วชะงักฝีเท้า หันไปที่ห้องครัวชั้นล่าง เทนมใส่แก้วสองใบ แล้วค่อยยกเข้าไปในห้องหนังสือ
“ซือหาน ดื่มนมสักหน่อยแล้วค่อยนอน” หลินอวี่ลั่วพูดเสียงเบาจากด้านหลัง ยื่นนมในมือให้เขา
เธอยืนข้างกายเขาแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างด้วย ท้องฟ้ามีดาวพร่างพราย งดงามมาก เธอไม่ได้ถามว่าเกิดอะไรขึ้น แค่รู้สึกว่าตอนนี้เสิ่นซือหานต้องการใครสักคนอยู่เป็นเพื่อนอย่างยิ่ง
เสิ่นซือหานได้สติ สีหน้าผ่อนคลายลงบ้าง เขายื่นมือดึงหลินอวี่ลั่วเข้ามาในอ้อมแขน
“อวี่ลั่ว เมื่อไหร่เธอจะแต่งงานกับฉัน?”
คำพูดของเสิ่นซือหานมาอย่างกะทันหัน หลินอวี่ลั่วไม่ทันตั้งตัว ดวงตาเบิกกว้าง มองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ “เมื่อกี้นายพูดว่าอะไร?”