กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 389 หายตัวไปแล้ว
ซือชิ่นเสวี่ยไม่ได้ระวังตัว พอเห็นหลิวเซียวเซียวเกือบเข้ามาถึงตัว เธอก็ตกใจจนรีบถอยหลังไปหลายก้าว เพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกผิด น้ำเสียงของเธอจึงดังขึ้นอีกเล็กน้อย
“หลิวเซียวเซียว ใครบอกว่าฉันใส่ร้ายเธอ? ตอนพวกเธอออกไปก็ไปหาหลินอวี่ลั่วจริง ๆ ส่วนหลังจากนั้นทำไมถึงหายตัวไป เธอก็ลองถามเจ้าตัวดูสิ!”
ระหว่างพูด เธอยังไม่ลืมมองหลินอวี่ลั่วที่อยู่ด้านหลัง ในแววตามีความลำพองใจจาง ๆ จนหลินอวี่ลั่วอดขำไม่ได้
ซือชิ่นเสวี่ยคิดจริง ๆ หรือว่าเธอจะยอมรับข้อหาที่ไม่มีมูลแบบนี้?
“เธอคือหลินอวี่ลั่วหรือ? หน้าตาก็ไม่ได้สวยอะไร พูดมา ลูกสาวฉันสวี่เจียเหยียนอยู่ที่ไหน? เธอทำอะไรลูกสาวฉัน? เชื่อไหมว่าฉันจะแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้ ให้ตำรวจจับเธอเข้าคุก!”
พอเห็นหลินอวี่ลั่ว แม่ของสวี่เจียเหยียนก็ตื่นเต้นจนพุ่งเข้าไปหา ยื่นมือหมายจะคว้าตัวเธอ แต่หลินอวี่ลั่วหลบหลีกด้วยความรังเกียจ