กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 388 ต้องไปจากเขา
“นายต้องการอะไร?”
สีหน้าของเสิ่นซือหานเคร่งขรึม แววตาอดไม่ได้ที่จะเหลือบไปทางหลินอวี่ลั่ว หากถังเย่ยังคิดหมายตาเธออยู่ เขาจะไม่มีวันปล่อยอีกฝ่ายไปแน่
“หึ ฉันไม่อยากได้ยินอีกว่าอวี่ลั่วตกอยู่ในอันตราย ไม่อย่างนั้นไม่ว่าอวี่ลั่วจะเกลียดฉันแค่ไหน ฉันก็จะไม่ยอมปล่อยเธอไป”
ถังเย่พูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งแทบจะเป็นปกติ แต่ความคิดในใจกลับซับซ้อนอยู่บ้าง ก่อนหน้านี้เมิ่งอีฝานพูดถูกอยู่เรื่องหนึ่ง หลินอวี่ลั่วเป็นน้องสาวคนเดียวของพวกเขา ต่อให้เธอจะต่อต้านเขาสักแค่ไหน ดูเหมือนเขาก็ทำอะไรเธอไม่ลง
“ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอบาดเจ็บ” เสิ่นซือหานพูดอย่างจริงจัง
“คนของฉันเห็นคนของถังหรงอยู่แถวบ้านพวกเขา ส่วนเรื่องอื่นนายไปสืบเอาเอง”
พอพูดจบ ถังเย่ก็ตัดสายทันที เขายังคงแค้นถังหรงอยู่ ครั้งนี้เขาอยากเห็นนักว่าถังหรงกับลูกบุญธรรม ใครจะเอาชนะใครได้!
หลินอวี่ลั่วที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่คิดเลยว่าการคาดเดาง่าย ๆ จะกลายเป็นเรื่องจริง คนคนนั้นเป็นถังหรงจริง ๆ