กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 390 ถูกจับตัวอีกแล้ว
หูซือฉีเองก็ไม่อยากเชื่อ เธอมองซือชิ่นเสวี่ย “ที่นี่น่ากลัวมาก ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว เปลี่ยนที่ให้พวกเราได้ไหม ไปบ้านเธอก็ยังได้ ฉัน ฉันอยากกลับ!”
พูดจบ หูซือฉีก็พุ่งตรงไปทางประตูทันที ไม่สนใจสีหน้าที่เปลี่ยนไปฉับพลันของซือชิ่นเสวี่ย
ซือชิ่นเสวี่ยทนดูต่อไม่ไหว ยกมือฟาดหูซือฉีไปหนึ่งฉาด “ถ้าเธอทำแผนใหญ่ของฉันพัง ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่”
หูซือฉีเจ็บจนขอบตาแดงก่ำทันที มือหนึ่งกุมแก้มที่ถูกตบไว้ พลางจ้องซือชิ่นเสวี่ยอย่างโกรธแค้น แต่เพราะสายตาอันน่ากลัวของอีกฝ่าย เธอจึงไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่ก้มหน้าเงียบ ๆ ในใจด่าทอไม่หยุด
หลังจากซือชิ่นเสวี่ยตำหนิสองคนนั้นไปแล้ว เธอก็วางของที่ซื้อระหว่างทางลงตรงหน้าพวกเธอ “กินรองท้องไปก่อน ฉันจะไปแล้ว พรุ่งนี้เช้าฉันจะให้คนมารับพวกเธอ จำไว้ว่าอย่าเที่ยวไปไหน ถ้าหายตัวไปจริง ๆ ก็ไม่มีใครช่วยพวกเธอได้”