กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 371 ไม่ได้มาเยี่ยมเขา
ได้ยินคำเตือนของเธอ ซือชิ่นเสวี่ยก็ได้สติกลับมา ก่อนยิ้มพลางมองหลินอวี่ลั่ว “เรื่องแค่นี้เอง จำเป็นต้องให้ถึงมือตำรวจด้วยหรือ?”
เธอรับกำไลจากสวี่เจียเหยียน แล้วยัดใส่มือหลิวเซียวเซียว “ในเมื่อเธอชอบขนาดนั้น กำไลวงนี้ก็ยกให้เธอแล้วกัน ฉันเชื่อว่าเจียเหยียนต้องไม่ถือสาแน่”
สวี่เจียเหยียนเบะปาก “ที่จริงกำไลวงนี้ก็ไม่ได้มีค่ามากอะไรสำหรับฉัน ถ้าเธออยากได้จริง ๆ ฉันยกให้ก็ได้”
หลิวเซียวเซียวขมวดคิ้ว ยังไม่ทันพูดอะไร หลินอวี่ลั่วก็ชิงพูดขึ้นก่อน “พวกเธอพูดย้ำอยู่นั่นว่าของถูกเธอขโมยไป คิดว่าเธออยากได้กำไลแค่วงเดียวจริง ๆ หรือไง?”
แววตาซือชิ่นเสวี่ยไหววูบ เธอพูดเหมือนไม่ได้ตั้งใจ “แต่พวกเราได้ยินว่าหลิวเซียวเซียวมาจากชนบท ฐานะทางบ้านก็ไม่ค่อยดี…”
เธอชะงักไป ก่อนเปลี่ยนคำพูด “อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น เมื่อกี้ฉันแค่…”
โครม!