กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 372 หายไป
เสิ่นซือหานเลื่อนสายตามาหาเธอ สีหน้าไร้อารมณ์ “เธอคิดว่าฉันกำลังรอเธออยู่หรือ”
นัยน์ตาของเขาลึกล้ำ ใบหน้าไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ จนยากจะคาดเดาความรู้สึกในตอนนี้
หนีชิงวางของในมือลงข้าง ๆ แล้วถอนหายใจเบา ๆ “ถึงฉันจะไม่อยากยอมรับเรื่องนี้เลยก็เถอะ แต่…”
พอนึกถึงสีหน้าผิดหวังของเสิ่นซือหานที่เธอเห็นตอนเดินเข้ามาเมื่อครู่ ความรู้สึกอิจฉาก็ผุดขึ้นในใจ
แต่ใบหน้ายังคงประดับรอยยิ้มอ่อนโยน เธอชะงักไปครู่หนึ่งก่อนเปลี่ยนคำพูด “ในเมื่อคุณอยากเจอเธอขนาดนั้น งั้นให้ฉันเรียกคนพาเธอมาที่นี่ดีไหม”
เธอลุกขึ้น ตั้งใจจะไปหาเจิ้งหย่วน
เสิ่นซือหานหัวเราะเย็นชา “อย่ามายุ่งเรื่องของคนอื่น”
หนีชิงจำต้องหยุดฝีเท้า มองเขาด้วยแววตาน้อยใจเล็กน้อย “ฉันแค่อยากให้คุณมีความสุข แล้วทำไมต้องพูดกับฉันด้วยท่าทีแบบนี้ด้วย”