กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 370 ใส่ร้าย
หลินอวี่ลั่วอดถามย้ำไม่ได้ “เมื่อกี้นายไม่ได้โดนกระแทกจริง ๆ ใช่ไหม? เดี๋ยวหมอมาตรวจให้นาย นายต้องให้หมอตรวจแผลที่มือกับเท้าให้ละเอียดด้วย”
เสิ่นซือหานมองเธออย่างไร้สีหน้า “เธอชอบยุ่งเรื่องคนอื่นมากหรือไง?”
“ฉัน…” หลินอวี่ลั่วถูกเขาตอกกลับจนไม่รู้จะตอบอย่างไรไปชั่วขณะ
นี่เรียกว่ายุ่งเรื่องคนอื่นด้วยหรือ? เธอก็แค่ให้ความสำคัญกับสภาพของเขาเป็นอันดับแรกเท่านั้น
ชายหนุ่มหลุบตาลง จ้องข้อเท้าที่แพลงของเธอ “ข้อเท้าเธอบวมแล้ว ไปจัดการอาการของตัวเองก่อน”
ได้ยินเขาพูดแบบนั้น ดวงตาหลินอวี่ลั่วก็สว่างวาบ “หรือว่าเขากำลังเป็นห่วงฉัน?”
เธอดีใจได้ไม่นาน น้ำเสียงไร้เยื่อใยของเสิ่นซือหานก็ดังขึ้นอีก “เพราะฉันไม่อยากให้เธอเอาเรื่องแบบนี้มาเรียกร้องอะไรจากฉัน”
ที่แท้เขาเพิ่งสนใจอาการที่เท้าของเธอขึ้นมา เพราะกลัวเธอจะเกาะเขาไม่ปล่อย