กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 367 เพื่อนวัยเด็ก
ไม่อย่างนั้นเจิ้งหย่วนจะใช้ท่าทีแบบนี้กับเธอทำไม?
เจิ้งหย่วนเกาหัว สีหน้ากระอักกระอ่วน “ก็ไม่เชิง แค่ตอนนี้ในห้องพักผู้ป่วย…มีคนอื่นอยู่”
“ใครหรือ?” หลินอวี่ลั่วถามด้วยความสงสัย
เธอรู้ว่าถ้าคนข้างในไม่ใช่คนพิเศษ เจิ้งหย่วนคงไม่ลำบากใจขนาดนี้
“คือ…” เจิ้งหย่วนอ้าปาก แต่พยายามอยู่หลายครั้งก็ยังตอบคำถามเธอไม่ได้
หลินอวี่ลั่วรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล จึงหันไปเปิดประตูห้องพักผู้ป่วยทันที แล้วเห็นหญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างเตียง ในมือถือชามข้าวต้มขาว
หลินอวี่ลั่วเห็นภาพนี้แล้วหยุดชะงักด้วยความประหลาดใจ
เสิ่นซือหานนั่งอยู่บนเตียง พอได้ยินเสียงก็เงยหน้ามองเธอ
หญิงสาวที่นั่งข้างเตียงหันมามองเธอด้วยความสงสัย “คุณเป็นใคร?”