กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 368 ไม่ไว้หน้า
หลินอวี่ลั่วหลับตาลงอย่างเจ็บปวด ถึงเธอจะไม่ชอบคำพูดพวกนี้ของถังเย่ แต่ก็ปฏิเสธทั้งหมดไม่ได้
อย่างไรเสิ่นซือหานก็จำได้ว่าคนอื่นเป็นใคร แต่กลับลืมเธอไปเพียงคนเดียว เรื่องนี้มองอย่างไรก็ชวนให้สงสัย
เธอบีบนวดหว่างคิ้ว พยายามทำใจให้สงบ “ฉันจำทุกอย่างที่คุณพูดได้แล้ว และจะจดจำความหวังดีของคุณไว้ แต่ฉันจะเลือกทำอะไร นั่นเป็นเรื่องของฉันเอง”
“เธอนี่ดื้อไม่เลิกจริง ๆ” น้ำเสียงของถังเย่เต็มไปด้วยความเสียดายที่สอนไม่ได้ “ฉันอุตส่าห์วางแผนทำเรื่องพวกนี้มากมาย ก็เพื่อให้เธอเห็นธาตุแท้ของเขา ในเมื่อเธอยังเลือกเชื่อเขา ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว หวังว่าต่อไปตอนเธอเจอปัญหาต่าง ๆ จะไม่เสียใจกับสิ่งที่ตัดสินใจในวันนี้!”
ถังเย่พูดจบก็ไม่ให้โอกาสเธอโต้แย้ง ตัดสายไปทันที
เมื่อได้ยินเสียง “ตูตู ตูตู” เป็นสัญญาณสายไม่ว่างจากโทรศัพท์มือถือ หลินอวี่ลั่วก็ปล่อยมือลงอย่างหมดแรง แววตาค่อย ๆ หม่นแสง