กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 338 แก้แค้น
“เสิ่นซือหาน!” ถังหรงคำราม แล้วเหวี่ยงหมัดใส่เขาอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ชายหนุ่มไม่หลบ เพียงอุ้มเด็กสาวเดินออกไปอย่างไม่ใส่ใจ
หมัดที่ถังหรงเหวี่ยงไปหยุดค้างกลางอากาศ ส่วนเสียงปืนที่ดังสนั่นอยู่ด้านนอกก็หยุดลงทันทีที่เสิ่นซือหานเดินออกไป
ไม่มีใครคิดว่าเสิ่นซือหานจะอุ้มหลินอวี่ลั่วออกไปโดยไม่สนอะไรทั้งนั้น
ปัง!
ขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะเดินพ้นฝูงชน จู่ ๆ ก็มีคนควบคุมอาวุธจากด้านบน ขาซ้ายของเสิ่นซือหานจึงมีบาดแผลปรากฏขึ้นทันที เลือดสาดกระเซ็นย้อมกางเกงขายาวของเขาเป็นสีแดง
“ลูกพี่!” เจิ้งหย่วนเห็นภาพนั้นก็หน้าซีดเผือด รีบพุ่งเข้าไปหา
“หยุดก่อน!” ขณะที่ทุกคนกำลังจะเล็งอาวุธไปทางพวกเขาอีกครั้ง ก็มีเสียงทุ้มต่ำดังขึ้น
ชั่วพริบตา สีหน้าของทุกคนก็แข็งค้าง