เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 339 ไม่ให้เธอจากไป
ถังหรงเบิกตากว้าง ราวกับไม่คิดเลยว่าถังเย่จะทำกับเขาแบบนี้จริง ๆ
ตอนแรกเขายังพยายามดิ้นรนอยู่สองสามครั้ง แต่ไม่นานเรี่ยวแรงในร่างกายก็เหมือนถูกสูบหายไปอย่างรวดเร็ว แขนทั้งสองข้างอ่อนแรงจนตกลงมา แววตาก็ค่อย ๆ หม่นแสงลง
โชคดีที่ท้ายที่สุดถังเย่ก็ยอมปล่อยมือ
บอดี้การ์ดสองคนที่จับถังหรงไว้คนละข้างปล่อยตัวเขาเช่นกัน ร่างของถังหรงทรุดลงกับพื้น หอบหายใจเฮือกใหญ่
ถังเย่ย่อตัวลงตรงหน้าเขา แววตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “ไม่ต้องพูดถึงเมื่อก่อนเลย ต่อให้เป็นตอนนี้ นายก็ยังคอยปกป้องเสิ่นซือหานอยู่ไม่ใช่หรือไง? นายเป็นแบบนี้เสมอ ชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่า เพราะคิดว่าขุมอำนาจของเสิ่นซือหานแข็งแกร่งกว่าฉัน ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่ใช่ลูกชายของนาย นายก็ยังไม่ยอมทิ้งหมากตัวนั้น”
สีหน้าของถังหรงผ่อนคลายลงเล็กน้อย แววตาหลบเลี่ยง ราวกับอีกฝ่ายพูดแทงใจดำ จึงไม่กล้าสบตาเขาอีก