บทที่ 337 เพราะเธอจนเสียสติ

บทที่ 337 เพราะเธอจนเสียสติ

ถังหรงยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “ตอนนี้ยังเร็วเกินไปที่จะบอกเรื่องพวกนั้นกับเธอ”

“ทำไม?” หลินอวี่ลั่วขมวดคิ้วอย่างงุนงง

ถังหรงเม้มปาก รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงแฝงความหมายลึกล้ำ แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะตอบคำถามเธอ

หลินอวี่ลั่วเบะปาก ไม่ถามต่ออีก

เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง ใบหน้าของเสิ่นซือหานก็ผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง

ไม่รู้ว่าตอนนี้ชายคนนั้นจะโกรธหรือเปล่า คราวนี้เธอไม่เชื่อฟังขนาดนี้ เขาจะตัดขาดกับเธอไปเลยไหม?

หลินอวี่ลั่ววางศีรษะพิงหน้าต่างด้วยความรู้สึกซับซ้อน ผ่านไปนานจึงได้ยินนักบินคุยกับถังหรง

พวกเขาไม่ได้ใช้ภาษาจีนหรือภาษาอังกฤษ แต่เป็นภาษาที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน

หลินอวี่ลั่วขมวดคิ้ว เธอรู้ว่าคนพวกนี้ไม่อยากให้เธอได้ยินเนื้อหาที่พวกเขาคุยกัน