กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 336 เพื่อเขา
“ทำหน้าที่ของนายให้ดี” ถังเย่ตัดบทเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนพาหลินอวี่ลั่วจากไป
เมิ่งอีฝานมองแผ่นหลังของทั้งสองคนที่เดินจากไป ยังอยากพูดอะไรต่อ แต่พอนึกถึงนิสัยของถังเย่ สุดท้ายก็ไม่ได้ตามไป
หลินอวี่ลั่วก็เป็นน้องสาวที่เขาตั้งใจปกป้องมาตลอด ถังเย่คงไม่ถึงกับทำร้ายเธอหรอกมั้ง?
พอเดินห่างจากริมแม่น้ำ หลินอวี่ลั่วก็อดถามอีกครั้งไม่ได้ “พี่ใหญ่ ไหนพี่บอกว่าไม่สะดวกปรากฏตัวต่อหน้าคนอื่นไง?”
ถังเย่เหลือบมองเธอ “ต่อไปอย่าทำเรื่องอันตรายแบบนี้อีก”
หลินอวี่ลั่วลดเสียงลงเล็กน้อย “แปลว่าพี่เป็นห่วงฉัน ถึงต้องออกมาช่วยฉันใช่ไหม?”
“เธอจะไปที่ไหนกันแน่?” ถังเย่หยุดเดิน มองสภาพเปียกโชกของเธอ “เมิ่งอีฝานดีกับเธอไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมถึงต้องเหนื่อยหนีเขาขนาดนี้?”
“ฉัน…ต้องไปที่ที่สำคัญมาก” หลินอวี่ลั่วดึงชายเสื้อเขาไว้ “พี่ใหญ่ ช่วยฉันหน่อย”
ถังเย่หรี่ตาลงเล็กน้อย ครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ก่อนพยักหน้า “ได้”