เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 326 ไม่รับดี ๆ ก็ต้องเจอดี
แสงแฟลชวูบวาบต่อเนื่อง เจียงหานยกมือปิดหน้า “อย่าถ่าย!”
เฉิงรุ่ยเสวี่ยประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจอย่างจนใจ
ใคร ๆ ก็รู้ว่าเมื่อก่อนเธอกับเจียงหานเป็นเพื่อนรักกัน แต่เพราะแข่งขันแย่งชิงงานกันในภายหลัง ทั้งคู่จึงแยกทางกัน
ตอนนั้นเอง หญิงสาวผมสั้นก็วิ่งกลับมา “อ๊ะ! พวกคุณกำลังทำอะไรกัน”
ผู้จัดการของเฉิงรุ่ยเสวี่ยตวาดเสียงเย็น “ดูสิว่าพวกคุณทำอะไรลงไป! เจียงหาน เมื่อก่อนรุ่ยเสวี่ยกับเธอก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ทำไมถึงทำเรื่องชั่วร้ายแบบนี้”
พูดแล้วเธอก็รู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมา
ถ้าเมื่อครู่ไม่มีหลินอวี่ลั่วเตือน ก็ไม่รู้ว่าเฉิงรุ่ยเสวี่ยจะล้มจนบาดเจ็บแค่ไหน
“ปล่อยฉัน!” เจียงหานไม่ได้อธิบายอะไรสักคำ
ความจริงหลักฐานก็อยู่ตรงหน้าแล้ว ตอนนี้ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร ก็อธิบายให้ชัดเจนไม่ได้