กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 327 ก้าวแรก
“ไม่ดื่มเหล้าคารวะ ดื่มเหล้าลงโทษแทนสินะ?” หลินอวี่ลั่วหรี่ตาลงเล็กน้อย ในใจก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
“ป่านนี้แล้ว แกยังมีอารมณ์ไปห่วงคนอื่นอีกหรือ?” พ่อของหลิวเซียวเซียวถลึงตามองหลิวเซียวเซียว
หลินอวี่ลั่วได้สติกลับมา หยิบบัตรธนาคารออกมาใบหนึ่ง “ในบัตรนี้มีเงินหนึ่งล้าน ถือเป็นเงินชดเชยให้พวกคุณ”
หลังจากเธอทำแบรนด์เครื่องประดับนั้นแล้ว ก็มีเงินเก็บส่วนตัวของตัวเองด้วย
หลิวเซียวเซียวรีบยัดบัตรธนาคารกลับเข้าไปในกระเป๋าของเธอ “ของที่บ้านฉันไม่ได้มีค่าอะไร”
“เงินก้อนนี้เธอต้องรับไว้ ไม่อย่างนั้นพวกเราคงเป็นเพื่อนกันต่อไม่ได้จริง ๆ” หลินอวี่ลั่วกล่าวยืนกรานด้วยสีหน้าจริงจัง
แม้พ่อกับแม่ของหลิวเซียวเซียวจะมีท่าทีไม่ค่อยดีกับเธอ แต่เรื่องนี้ก็เกิดขึ้นเพราะเธอ อีกทั้งเธอยังสัมผัสได้ถึงความจริงใจที่หลิวเซียวเซียวมีให้
หลิวเซียวเซียวรู้จักนิสัยของเธอดี เมื่อเห็นว่าเธอยืนกราน ก็ทำได้เพียงรับบัตรธนาคารใบนั้นไว้