กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 325 ช่วยเธอไว้ครั้งหนึ่ง
“หลินอวี่ลั่ว! เธอพูดอะไรกับพวกเธอกันแน่!” ซือชิ่นเสวี่ยขุ่นเคืองเต็มหน้า จ้องเธอด้วยแววตาเคียดแค้น
หญิงสาวเลิกคิ้ว “เรื่องนี้ยังต้องให้ฉันพูดอีกหรือ ไม่ใช่เธอเปิดโปงตัวเองหรอกหรือ”
“เธอ!” ซือชิ่นเสวี่ยกำหมัดแน่น “อย่าคิดว่ามีคุณเสิ่นคอยปกป้องแล้วจะวางอำนาจในโรงเรียนได้”
หลินอวี่ลั่วฟังเธอบ่นไม่หยุด สีหน้าก็เริ่มหมดความอดทน “ฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองจะวางอำนาจในโรงเรียน ฉันก็แค่ตั้งใจทำสิ่งที่ควรทำมาตลอด มีแต่เธอนั่นแหละว่าช่วงนี้แอบทำอะไรลับหลังบ้าง เธอรู้ดีอยู่แก่ใจ”
เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย มุมปากยกเป็นรอยยิ้มเยาะ “ซือชิ่นเสวี่ย อย่าท้าทายความอดทนของฉัน ไม่อย่างนั้นก็เตรียมรับผลทุกอย่างให้ดี”
ถ้อยคำหนักแน่นราวกับค้อนยักษ์ฟาดลงกลางใจเธออย่างแรง
ซือชิ่นเสวี่ยเซถอยไปหลายก้าว ตอนสบตากับเธอ ขนทั่วร่างกลับลุกชัน
เธออ้าปาก แต่ลำคอราวกับมีก้อนสำลียัดอยู่ จึงพูดอะไรไม่ออกสักคำ
เมื่อเดินออกจากตึกหอพัก สีหน้าของซือชิ่นเสวี่ยยังคงเหม่อลอย