บทที่ 308 ไม่ทันสังเกต

บทที่ 308 ไม่ทันสังเกต

มองหลินอวี่ลั่วเดินจากไป จางเหิงกำหมัดแน่น อารมณ์ในใจสับสน

ซือชิ่นเสวี่ยเดินออกมาจากมุมห้อง ใบหน้ามีรอยยิ้มอ่อนโยน “ดูเหมือนนายกำลังเจอปัญหา”

“ไม่เกี่ยวกับเธอ” จางเหิงไม่อยากให้ใครเห็นความอ่อนแอของตัวเอง จึงหันหลังเดินไปด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

ซือชิ่นเสวี่ยหรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วรีบตามไป “อย่าเมินฉันสิ ที่จริงฉันอยากช่วยนายมาตลอด ไม่อย่างนั้นคืนนั้นนายจะบังเอิญเจอหลินอวี่ลั่วที่โรงหนังได้ยังไง?”

ได้ยินคำพูดนี้ จางเหิงก็หยุดเดิน มองเธออย่างสงสัย

“บอกตามตรง ฉันดูออกนานแล้วว่านายชอบอวี่ลั่วมาก เพราะฉันก็มองเธอเป็นเพื่อนสนิท เลยอยากช่วยให้พวกนายได้คบกัน”

จางเหิงถอนหายใจ “ที่แท้เธอก็แอบจัดการอยู่เบื้องหลัง ขอบใจที่หวังดี แต่ตอนนี้พูดเรื่องพวกนี้ไปก็ไม่มีความหมายแล้ว”