กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 297 ไล่เธอออก
“อวี่ลั่ว ฉันรู้ว่าเธอไม่พอใจฉันหลายเรื่อง แต่ฉันกับเฉิงโจวรักกันจากใจจริง หวังว่าเธอจะเลิกพยายามแยกเราสองคนสักที” หนิงเสวี่ยกุมมือเผยเฉิงโจวไว้แน่น พลางมองเขาด้วยแววตาเปี่ยมรัก
คำพูดนี้ทำให้เผยเฉิงโจวเริ่มคิดอะไรขึ้นมาเล็กน้อย สายตาที่มองหลินอวี่ลั่วแฝงความหมายลึกซึ้ง
มุมปากหลินอวี่ลั่วกระตุก “เธอคิดมากไปแล้ว ฉันไม่ถึงกับต้องไปเลือกผู้ชายจากกองขยะหรอก”
แม้เธอกับเผยเฉิงโจวจะไม่ได้มีเรื่องขัดแย้งกันโดยตรง แต่หัวหน้าห้องคนนี้คอยปกป้องหนิงเสวี่ย ทั้งยังเคยซ้ำเติมเธอทางอ้อมมาหลายครั้ง
แม่เผยได้ยินดังนั้นก็เดือดพล่านทันที “ยัยหนูมาจากไหนกัน พอไม่ได้ลูกชายฉันก็เลยด่าว่าเขาเป็นขยะหรือไง?”
พ่อเผยหันไปออกคำสั่งกับผู้บริหารตัวเล็ก ๆ ที่อยู่ข้างกายอย่างวางอำนาจ “นี่มันเรื่องอะไรกัน? คนไร้มารยาทแบบนี้ยังเข้ามหาวิทยาลัยเอได้ด้วยหรือ?”