กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 298 ประเมินเธอต่ำไป
เพียะ!
หลิวเย่เพิ่งพูดจบ หลินอวี่ลั่วก็ยกมือขึ้นตบหน้าเขาอย่างแรงทันที
เสียงตบดังแผ่วใส ทุกคนรอบข้างต่างมองตาค้าง
หลิวเย่ชะงัก รู้สึกเจ็บแสบที่ใบหน้า ผ่านไปครู่หนึ่งถึงค่อยได้สติ
เขายกมือกุมแก้มข้างที่บวมเป่ง จ้องเธออย่างไม่อยากเชื่อ “เธอ…เมื่อกี้ทำอะไร?”
“ฉันตบคุณ” หลินอวี่ลั่วตอบเสียงเรียบ ราวกับสำหรับเธอนี่เป็นเรื่องธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษ
“เป็นแค่นักศึกษาคนหนึ่ง กล้าตบฉันได้ยังไง ไม่รู้หรือว่าฉันเป็นรองอาจารย์ใหญ่ของมหาวิทยาลัยเอ!” หลิวเย่โมโหจนยกมือจะตบหน้าเธอกลับ
จ้าวกวงหรงตกใจ รีบเข้าไปห้ามเขา “คุณบ้าไปแล้วหรือ?”
“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!” หลิวเย่ตะคอกอย่างเดือดดาล