กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 281 พวกมันมุ่งเป้ามาที่พวกเขา
กลิ่นอายเย็นเยียบแผ่ซ่านรอบตัวเสิ่นซือหาน “เยว่ฉิง เธอน่าจะรู้จักนิสัยของฉันดี”
เยว่ฉิงกลืนน้ำลาย เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก “ฉัน…”
เธอยังไม่ทันได้พูด ชายหนุ่มก็ตวาดเสียงเย็นขึ้นอีกครั้ง “พอได้แล้ว! เมื่อคืนฉันเห็นแก่ความเป็นลูกพี่ลูกน้องถึงไม่เอาเรื่องเธอ ไม่นึกเลยว่าเธอจะได้คืบเอาศอก ต่อไปอย่าโผล่มาให้ฉันเห็นอีก ไม่อย่างนั้นฉันไม่ปล่อยเธอไปง่าย ๆ!”
“ลูกพี่ลูกน้อง…”
“อย่าเรียกฉันแบบนั้นอีก ต่อไปเราไม่เกี่ยวข้องกันอีกแล้ว!” เสิ่นซือหานพูดด้วยสีหน้าเย็นชา
หลินอวี่ลั่วประหลาดใจ มองเขาอย่างเป็นห่วง
ถึงเธอจะทนพฤติกรรมของเยว่ฉิงไม่ได้ แต่เสิ่นซือหานตัดขาดกับเยว่ฉิงเพื่อปกป้องเธอ แบบนี้จะเกินไปหรือเปล่า?