เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 280 ตั้งใจทำแน่ ๆ
แต่ไม่นาน เธอก็ตระหนักถึงปัญหาอย่างหนึ่ง
คราวนี้แค่ฝ่ามือชา แล้วครั้งหน้าเธอต้องเจอกับอะไรอีก?
หลินอวี่ลั่วหันกลับไป ก็เห็นเสิ่นซือหานหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาด้วยสีหน้าหม่นคล้ำ
พอดีเจิ้งหย่วนโทรเข้ามา “ลูกพี่! เราตรวจสอบแล้ว ในบริษัทจวี้เฟิงไม่มีคนชื่อสวี่มู่หยางอยู่เลย!”
เสิ่นซือหานคาดการณ์คำตอบนี้ไว้แล้ว แต่กลิ่นอายเย็นเยียบรอบกายกลับยิ่งแผ่ซ่าน “ตรวจดูว่าช่วงนี้บริษัทจวี้เฟิงมีความเคลื่อนไหวอะไรบ้าง”
หลังวางสาย เขาก็พาหลินอวี่ลั่วกลับบ้าน
บรรยากาศในรถอึมครึม ทั้งคู่ต่างตระหนักถึงบางอย่าง แต่เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเป็นห่วง จึงเลือกที่จะไม่พูดออกมาตรง ๆ
เมื่อกลับถึงบ้าน เสิ่นซือหานช่วยทายาขี้ผึ้งให้ฝ่ามือเธอด้วยตัวเอง
กลิ่นของยาขี้ผึ้งฉุนมาก แต่เขาไม่ขมวดคิ้วเลยตลอดเวลา ในดวงตามีเพียงความปวดใจ