เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 261 คอยดูว่าเธอจะช่วยตัวเองอย่างไร
เพราะหลินอวี่ลั่วกับเสิ่นซือหานไม่ได้จงใจปิดบังที่พักปัจจุบันของพวกเขาจากคนภายนอก ซ่งเหยียนเหยียนจึงสืบหาที่อยู่ของทั้งคู่ได้อย่างรวดเร็ว
พอเดินเข้ามาในชุมชนคนธรรมดาแห่งนี้ ซ่งเหยียนเหยียนก็รู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว
หลังจากหาประตูห้องชุดที่เสิ่นซือหานพักอยู่จนเจอ ในจังหวะที่เธอกำลังจะกดกริ่ง ประตูห้องฝั่งตรงข้ามก็เปิดออกกะทันหัน
หลินอวี่ลั่วกำลังจะออกไปกินมื้อเย็นพอดี ซ่งเหยียนเหยียนหันกลับมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทั้งสองสบตากัน บรรยากาศรอบตัวพลันอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความขัดแย้ง
“หลินอวี่ลั่ว!” ซ่งเหยียนเหยียนกำหมัดแน่น แววตาที่มองเธอเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
แม้เธอจะดูออกตั้งนานแล้วว่าเสิ่นซือหานยังตัดใจจากผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ แต่พอคิดว่าอีกฝ่ายกำลังได้ทุกอย่างที่เธอไม่เคยได้ ซ่งเหยียนเหยียนก็เดือดดาลจนแทบคุมไม่อยู่